BOUCHRA

“Mensen denken dat ik terug wil naar Marokko uit nostalgie. Maar nostalgie heeft hier niets mee te maken. Ik ben moe. Moe van altijd bekeken worden. Altijd uitleggen. Altijd de uitzondering zijn.
In Nederland voel ik mezelf luid
zonder iets te zeggen.
In Marokko ben ik misschien eindelijk gewoon achtergrondruis.
Gouden Bergen heeft me geholpen. Echt. Toen ik nergens heen kon, was dit een plek. Maar soms vraag ik me af hoeveel van die hulp ook controle is.

Choi zegt dat we gebruikt worden. Misschien heeft die gelijk. Misschien ook niet.

Maar als je lang genoeg wacht op toestemming om te vertrekken… begin je te vergeten hoe vrijheid eigenlijk voelde.”