CHOI
“Iedereen denkt dat ik hier ben omdat ik weg wil. Maar ik ben hier omdat ik nergens meer hoor. Niet hier. Niet daar. Niet in China. Niet in Nederland. Ik ben geadopteerd, verplaatst, uitgepakt, hernoemd. Alsof iemand een leven besteld heeft via een webshop.
Mensen zeggen altijd:
wees dankbaar
Dankbaar waarvoor?
Dat ik nooit gevraagd ben?
Gouden Bergen zou tijdelijk zijn. Een tussenruimte. Maar sommige mensen blijven hier hangen alsof wachten een religie is. Alsof Tjon een profeet is.
Soms denk ik dat er hier mensen verdwijnen. Niet letterlijk misschien. Maar langzaam van binnen.
Ik wil weg voordat ik ook een geest word.”
Soms denk ik dat er hier mensen verdwijnen. Niet letterlijk misschien. Maar langzaam van binnen.
Ik wil weg voordat ik ook een geest word.”