Kijk — misschien word ik opgelicht. Misschien bestaat dat stuk grond niet eens. Misschien ben ik naïef.

Maar dromen zijn soms sterker dan feiten. Hier in Gouden Bergen delen we tenminste dezelfde droom: weggaan. Dat verbindt ons.

Kenneth zegt dat ik te veel lach. Misschien heeft hij gelijk. Maar als ik stop met lachen… dan moet ik toegeven hoe bang ik eigenlijk ben.”